چاپ با صدای مطلوب و بوی مطبوع Reviewed by Momizat on . هنوز هم تصوير روشني از اتاق تكثير مدرسه را به ياد دارم. جايي كه دستگاه تكثير و استنسيل مستقر بود و معلم‌ها پس از طراحي پرسش‌ها، ناچار بودند آن‌ها را با قلم نوك هنوز هم تصوير روشني از اتاق تكثير مدرسه را به ياد دارم. جايي كه دستگاه تكثير و استنسيل مستقر بود و معلم‌ها پس از طراحي پرسش‌ها، ناچار بودند آن‌ها را با قلم نوك Rating: 0
شما اینجا هستید: خانه » خواندنی ها - Posts » چاپ با صدای مطلوب و بوی مطبوع

چاپ با صدای مطلوب و بوی مطبوع

هنوز هم تصویر روشنی از اتاق تکثیر مدرسه را به یاد دارم. جایی که دستگاه تکثیر و استنسیل مستقر بود و معلم‌ها پس از طراحی پرسش‌ها، ناچار بودند آن‌ها را با قلم نوک تیز فلزی و بدون‌جوهر روی برگه‌های مخصوص بنویسند و بسپرند برای نسخه‌برداری. و این امین مدیر و ناظم مدرسه بود که اهرم دستگاه را می‌چرخاند و با هر چرخشی یک کپی از برگه امتحانی چاپ می‌شد. از اواسط دهه ۶۰ صحبت می‌کنم که انگار همین دیروز بود.

پیشتر از آن، روزهای کشیک پدرم در ساختمان پلیس میدان توپخانه را به یاد دارم که الان در میدان امام‌خمینی ـ که دیگر نه میدانی از آن مانده و نه هتلی و نه ساختمان‌ها و مغازه‌های فراوان ضلع جنوب غربی ـ جای آن را مترو گرفته است. همراه او می‌رفتم به اداره و عشقم این بود که برای تحقیق‌ها و تکلیف‌های فوق‌العاده مدرسه، به جای دست‌نویس، برگه ماشین‌نویسی شده ببرم. سیستم چاپم هم چنین بود که با استفاده از کاربن‌های معروف پلیکان، هر بار تایپ هر صفحه، تا دو سه نسخه کاربنی را به من می‌داد. و این یعنی تایپ چندباره و از نو تکرار کردن جمله‌ها، تا آماده شدن کپی برای بقیه همکلاسی‌ها.

حالا پای نرم‌افزار می‌نشینیم و تایپ و طراحی می‌کنیم و فایل را می‌فرستیم روی ایمیل چاپخانه و ساعتی بعد به تعداد نسخه چاپی از کار گرافیکی چاپ شده، زنگ دفتر می‌خورد و خروجی تحویل در محل می‌شود. شبیه کار چند مرحله‌ای تجربه‌های مدرسه‌ای من را حرفه‌ای هم ناچار به انجام بودند. عکاسی، تفکیک رنگ، کولاژ، کپی زینگ، شستشوی ماشین چاپ، چاپ به تفکیک Cyan و Yellow و Magenta و Black تا اصطلاحا یک کار ۴ رنگ که «رنگی» عامیانه خودمان است از ماشین بیرون آید.

پارچه سر در سینما وقتی قرار بود خبر اکران تازه را دهد. یعنی باید طراحان بنشینند و عکس و پوستر را بگذارند پیش رویشان و با ترفندهای بزرگنمایی آن را روی پارچه عظیمی به اندازه سر در نقاشی کنند. اگر خیلی عجله داشتیم که همزمان اکران فیلم در چند سینما را داشته باشیم، باید از قبل تدارک زمانی لازم را می‌دیدیم مگر چند تیم می‌توانند پرده‌ها را آماده کنند و هر کدام چند دست دارند؟ حالا همه تعطیل کردند و چاپ دیجیتال عریض چند متری روی جنس‌های مختلف کار را در چشم به‌هم زدنی انجام می‌دهد.

دنیای دیجیتال دگرگونی‌های فراوانی را برای سیستم‌ها و فرایندهای چاپی به ارمغان آورده است. اول در سیستم لیتوگرافی، شاهد حذف فیلم و بی‌نیازی از تهیه خروجی بودیم و بعد هم سیستم DI آمد و سند چاپی مستقیم از فایل کامپیوتری به ماشین چاپ افست فرستاده شد و می‌شود. این حرکت پرشتاب به کجا ما را خواهد برد؟ آیا تحولات همچنان ادامه خواهند داشت یا جایی در همین نزدیکی توقفی می‌کنند؟ از منظر ابزار «روند تکامل» نوآوری نظام‌یافته یا  TRIZ و ارکان فکری آن (تضاد، کارکردگرایی، ‌منابع، ایده‌آلی و تعامل) در این یادداشت به «چاپ دیجیتال» می‌پردازیم.

از میان روند‌های مختلفی که در شماره‌های پیشین بدان‌ها پرداخته‌ایم، در مقوله چاپ دیجیتال رد «افزایش میزان به‌کارگیری حواس» پر رنگ است. طبیعی است که در این مسیر، «تکی ـ دوتایی و چندتایی» شدن سیستم هم اتفاق می‌افتد. در ادامه خواهیم دید که چطور سیستم چاپ در یک پرینتر ساده به سمت چندتایی شدن در حرکت است و بعد با جهش فناوری تصور تکی شدن آن ناممکن و خیال نیست.

 

می‌توان چنین تصور کرد و چندصباحی صبر داشت تا این پیش‌بینی‌ها جامه عمل بپوشند:

  1. از سیستم‌های دستی کنار هم چیدن حروف سربی و پای گارسه ایستادن در چاپچانه‌های قدیم رسیدیم به مدل‌ همچنان موجود تهیه فیلم و زینگ و نسل جدید چاپ مستقیم از فایل روی ماشین چاپ که شبیه آن در چاپگرهای دفتر و منزل ما هم در حال انجام است. ماشین تایپ، شد کامپیوتر و پرینتر سوزنی و چاپ به کمک ریبون‌ها جای خود را داد به دستگاه‌های جوهرافشان و بعدتر لیزری‌ها همه‌گیر شدند. در آینده نزدیک هم استفاده از چاپگرهای ارزان لیزری رنگی همه‌گیر خواهد شد.
  2. همه دستورهای ارسال فایل به چاپگر تبدیل می‌شود به اراده چاپ! یعنی به سادگی با گوشی تلفن همراه عکسی می‌گیریم و با واسطه بلوتوث آن را از این سوی اتاق به آن سو که چاپگر مستقر است می‌فرستیم. نه سیمی و نه دستور پیچیده‌ای؛ مستقیم از موبایل به کاغذ!
  3. اگر امروز چاپگر‌هایی آمده‌اند که روی شیشه، فلز، چوب، چرم، چینی و همه چیز چاپ می‌کنند، فردا چاپ  فضایی و نقش بستن تصویر روی ذرات معلق هوا برایمان عادی می‌شود.
  4. پس از آن فناوری به تخیل ما هم جنبه عینی می‌بخشد. کافی ا‌ست همان‌گونه که در ذهن‌مان برای تصویرهای فرضی و داستان‌ها تصویرپردازی می‌کنیم، یک دستور چاپ هم به آخر فکر کردن‌مان اضافه کنیم؛ همه چیز می‌آید جلوی چشم‌مان!
  5. کاغذهای چاپ کشسان خواهند شد. می‌شود عکسی ۳ در ۴ انداخت و بعد چهار گوشه کاغذ را کشید تا به اندازه یک قاب چندمتری بزرگ شود؛ درست مثل زوم کردن در فوتوشاپ. حالا که ماکروسافت پروژه جدید خودMicrosoft Surface  را رونمایی کرده، این تصور دیگر یک خیال نیست.
  6. چاپ روی لایه‌های مختلف ممکن می‌شود و حتی می‌توان از یک فیلم سینمایی یا انیمیشن نسخه کاغذی و خلاصه تهیه کرد. می‌توان تصویری را به کامپیوتر داد و از‌ آن خواست که آن را همزمان با برجسته کردن سطح کاغذ چاپ کند. انگار که ماکتی از چهره را سه بعدی به چاپ رساند.
  7. چاپ با تاریخ مصرف مشخص ممکن می‌شود. همه مدارک و متن‌ها و نوشته‌ها و طراحی‌های ما که سندهای چاپی مادام‌العمر نیستند. بسیاری ازآن‌ها دوره کاربرد و مصرف و استفاده  مشخصی دارند. با مدت‌دار شدن چاپ، ممکن است همین کاغذی که الان در دست دارید تا یک هفته بعد به برگ‌هایی سفید تبدیل شود.
  8. شما برای خواندن و دیدن برخی از کارهای چاپی نیازمند مجوز خواهید شد! یعنی محتوای کار چاپی بعد از اعلام نام کاربری و رمز عبور برای شما واضح می‌شوند و در غیراین‌صورت تصویر یا نوشته‌ای محو یا سفید را می‌بینیم.
  9. حسگرها هم قدرت‌نمایی می‌کنند و گزارش چاپی مثل فایل‌های فلش و پاورپوینت، با صدا و بو همراه می‌شوند. تصور کنید که چند سال دیگر، همچنان خواننده کلیک هستید و وقتی این ستون را پیش روی‌تان قرار می‌دهید خودبه‌خود با صدای من برای شما خوانده می‌شود! یا وقتی نامه‌ای از دوستی که دوردست‌ها زندگی می‌کند را دریافت می‌کنید، موقع چاپ عطر لباس او نیز بر کاغذ می‌نشیند.
  10. چاپ دیجیتال با دست‌خط افراد هم شکل واقعی می‌گیرد. اگر الان از فونت نستعلیق فارسی یونیکد استفاده می‌شود، بعدتر می‌توانیم پاراف کردن با دستخط انسان‌های مختلف را تجربه کنیم. نامه‌های اداری و دستورهای مختلف کاری، با کاراکترهایی شبیه دست‌نویس فرد مربوط بر روی اسناد چاپی می‌نشیند.
  11. چرا لازم است حتما کار چاپی را در چاپخانه یا جایی که دستگاه چاپ نصب شده انجام دهیم؟ قاعده عکس شدن این روال هم از جمله شدنی‌های آینده است. قرار است تصویری روی دیواری بزرگ نقش ببندد یا بیلبوردی عظیم با تبلیغی از یک محصول به نمایش در آید. این‌جا چاپگر است که می‌رود و دیوار را بالا و پایین می‌کند تا تصویر چاپ شود یا روی سطح بیلبورد می‌گردد و تصویر را روی آن به چاپ می‌رساند.

همه ما آن‌قدر درگیر کارهای مهم و فعالیت‌های روزمره و انجام باید و نبایدها هستیم که کمتر فرصت فکر کردن و فراتر از آن «خلاق فکر کردن» داریم. چند دقیقه‌ای به دیگر کارها و مشغله‌های فکری‌تان مرخصی بدهید و با مرور محتوای این ستون بیایید و متفاوت فکر کنید. اگر چیزهای جالبی به فکرتان رسید و از ایده‌پردازی خود لذت بردید،‌ با یک ای‌میل به کلیک، دیگران را هم در آن شریک کنید. همه واقعیت‌های امروز، از رویا‌های دیروز متولد شده‌اند.

درباره نویسنده

Mahmoud Karimi

دانش‌آموخته مهندسی صنایع و مدیریت اجرایی از دانشگاه علم و صنعت/ پژوهشگر و مدرس متدولوژی‌های نوآوری نظام‌یافته و تکنیک‌های خلاقیت برای کشف و حل مساله/ نایب‌رییس پیشین موسسه مطالعات نوآوری و فناوری ایران، نماینده انجمن TRIZ اروپا در ایران/ دارای تجربه‌های مطبوعاتی از 1372 و برنامه‌سازی مرتبط با مباحث مدیریتی، ترویج تفکر خلاقانه و نوآوری برای رادیو و تلویزیون/ پدیدآورنده کتاب‌های «40 اصل؛ شاه‌کلیدهای تریز برای نوآوری» و «بهبود بی‌تردید» و مقاله‌های ارایه شده در نشریات تخصصی و کنفرانس‌ها

تعداد نوشته ها : 15

ارسال یک دیدگاه

بازگشت به بالا